Çarpı işini yaparken o kadar sabırsızlanıyorum ki...
Desene başlayıp yarısına geldiğimde , hemen bitmesini ve diğer desene çabucak geçebilmeyi diliyorum.
Kuş evleri bende takıntı halini almaya başladı. Dekupaj desenlerinden sonra kanaviçe desenlerinde de bunları seçmeye devam ediyorum. Bir dönem cupcake kullanıyordum her şeyin üzerinde , sonra ortancalar beni etki alanlarına çekmeye başladılar, şimdi de bu cici şeyler. Sanırım biraz markalar tarafından sunulan ,sanat evlerinin tercih ettiği veya nette gördüğümüz görseller de bunları benimsememizde etkili oluyor.
Tıpkı moda gibi... Sezonda ne veriliyorsa birden o modelleri beğenir ve hatta hiç bir zaman kullanmam dediğimiz renkleri ve parçaları da severek kullanır oluruz ya...
Sanırım hiç bir zaman değişmeden bende kalacak olan tek unsur vintage tutkum. Tarzımı belirlediği için olsa gerek kolay kolay vazgeçebileceğimi düşünmüyorum.
Her iki görselde görüldüğü üzere ,sizlere en iyi görüntüyü sunabilmek için tüm imkanlarımı seferber edip bir top model ile anlaştım efendim. Kendisini ikna etmem biraz zor oldu ,yüzünü eskitmemek adına her yerde görünmeyip sadece özel çekimlerde bulunuyormuş. Sanıyorum çoğunuz, evin ön tarafında bulunan güzel kızdan bahsettiğimi sandı .
Fakat yanılıyorsunuz...
İlk görselde çatının üst kısmında ,ikincide ise uç tarafında bulunan minik uğur böceğinden bahsediyorum. Küçükken parmağımızın ucuna alır bir dilek diler ve "uç uç böceğim ,annem sana terlik pabuç alacak "diyerek uçurmaya çalışırdık. Ama hep de annemin neden terlik alacağı ve bu küçücük hayvancağızın terlik pabuç ile ne yapacağını merak eder dururdum. Buna rağmen her uğur böceği bulduğumda bu ritüeli uygulardım ve " saçmalık "demek aklıma gelmezdi...
Bir gün kızlarıma da bunu anlattım ve cevabımı aldım. "Annee ne anlamsız bir tekerleme buuu..."
Nesil farkı bu olsa gerek ...
